یکی از سمینارهایی که از حدود 2 سال قبل شرکت TMBA طراحی و به سازمانها معرفی کرد ، سمینار مدیریت بازاریابی با نگرش سیستمی در درون سازمان است . این سمینار نیز مورد توجه بنگاههای اقتصادی متعددی قرار گرفت . البته نکته جالب این است که بنگاههای اقتصادی دولتی از این سمینار بیشتر از بنگاههای خصوصی استقبال کردند و این نشانه ای است براینکه واحدها یا مدیریت های مختلف آنها احتمالاً بیشتر خودشان را جزیره های مستقلی می دانند که تصور می کنند اگر قسمت بازاریابی و فروش در حد نام بنگاه اقتصادی مربوطه بازدهی ندارد پس مقصر همان واحد است و باید مورد باز خواست است قرار گیرد. در این تصور ، تولید، خودش را مسئول تولید می داند ، (البته آن چیــزی که خودشان صلاح می داننــد و براساس سلیقه ای که خودشان می پسندنــد) . سایر قسمت ها نظیر انتظامات نیز نوع برخوردشان با ارباب رجوع و مشتری چنان است که تصور می کنند آنان مزاحم هــایی هستند که با مراجــعه خویـش ، آسـایش شــان را بر هــم می زنند. امـــور مــالی بیشتر خودش را مسئول حســابـــداری و کـاهــش هــزینه می داند .اتفاقـی که می افتد این است که نگرش درآمدزایی در مقایسه با نگرش هزینـــه یــابی مظلــوم واقع می شود.

منابع انسانی بیشتر از آنکه در فکر انتصابات و انتخابات براساس شایسته سالاری باشد راه و مسیر درستی را در بسیاری از موارد نرفته است . و خلاصه در بعد مغزافزاری و افزایش سرمایه دانش نیز بیشترین ملاک ، ارائه آمارهای کمی است که فلان تعداد کلاس و سمینار برگزار کردیم و کمتر دید کیفی و بهره وری آموزش مطرح است . و نهایتاً اینکه بعد دل افزاری و انگیزشی به دلایلی و بعضاً بهانه هایی نظیر اینکه به علت دولتی بودن دست مان بسته است. ضعیف مانده است . هرچند هزینه های آنها از بخش خصوصی کمتر نیست و حتی بیشتر است .

راه حل چیست ؟

با این تصویری که از بعضی از واحدهای یک سازمان ارائه شد می توانیم حدس بزنیم که اگر آنها به موقع نجنبند و در دام غرورشان اسیر شوند، آینده زیبایی در انتظارشان نیست و به عبارتی جاده پیچیده است اما آنها نپیچیده اند. سازمانهای موفق امروزی یک نگرش سیستمی و دید همه جانبه در خصوص مبحث مهم بازاریابی و فروش دارند. آنها همگی خودشان را مسئول رضایت مشتری و مشتری نوازی می دانند . ایشان تمام تلاش شان و خلاقیت شان را به کار می گیرند تا با نهایت خدمت به مشتری آنها را مبلغانی فعال ساخته و در به کارگیری بهترین شیوه ترویج در عصر حاضر که همان تبلیغات دهان به دهان است گام های اساسی بردارند.

اینجانب با شناختی که از شرکتهای خودرو سازی دارم و با عنایت به پتانسیل بالای سخت افزاری و دانش فنی موجود در سایپا دیزل ،سخنرانی خویش را ارائه کردم و با نشان دادن سازمانهای موفق که همین توصیه ها را به کار گرفته اند. راهکارهایی در خصوص خدمات رسانی شایسته تر به نمایندگی ها و مشتریان به مدیران سایپا دیزل ارائه کردم و پرسش و پاسخ بسیار جالب و سرزنده ای صورت گرفت .

حضور مدیران ارشد سایپا دیزل از هیأت محترم مدیره تا مدیران میانی و حتی بعضی از رده های سرپرستی و علاقه مندی ایشان چشمگیر بود.

از اینکه این بزرگواران اجازه دادند خیلی صریح و شفاف صحبت کنم و از مباحث مطرح شده به عنوان یک معلم علاقه مند به ایران و شرکتهای بزرگ ایرانی استقبال کردند سپاسگزارم .

وقتی که از جلسه خارج می شدم احساس خوبی داشتم . بحث های دوستانه و گفتگوهایی که بین مدیران در راستای اجرایی کردن بیشتر این مباحث در گرفته بود، شوق آفرین بود.

یکی از مدیران ارشد در نهایت لطف دستور دادند که در جلسات دیگری موضوع پیگیری شود. به راستی تا زمانی که آموزش را فقط مختص رده های میانی به پایین سازمان بدانیم و مدیران ارشد خودشان را مبرا از کسب دانایی روز بدانند راه به جایی نمی بریم آنچه در سایپا دیزل دیدم این نبود ، مدیران ارشد شوق خاصی برای پیچیدن درست داشتند ( یعنی بر اساس اقتضائات ، آنجا که باید بپیچند ، می پیچند و انعطافهای لازم را دارند ) و علاقه مندی ایشان برایم جذاب و جالب بود. امیدوارم فقط در اجرا نیز چابک باشند.

سبز باشید